Ty draniu!
Co zrobiłeś mojej córce?
Jesteś pijana. Idź się położyć.
Może i jestem, ale nie będę się kłaść.
- Zostaw go. - Właśnie, mamo.
Mówię tylko dlatego, że byliśmy rodziną.
Zrób to dla córek i przestań się mieszać.
Niepotrzebna im tak zwariowana matka!
Ty podły draniu!
Nie mów tak do mojej mamy.
Widziałaś?
To twoja córka.
Nerwy nie są wymówką dla takiego zachowania!
Kiedyś taka nie była.
To przez ciebie się zmieniła.
Była uprzejma i czuła.
Studiowała zaocznie i pracowała.
Gdybyś za nią nie ganiał, nie byłaby taka jak teraz.
Oddaj mi moją córkę! Zwróć mi ją.
Była wtedy pełnoletnia.
Mogła sama osądzić sytuację.
Może o tym nie wiesz,
ale to ona się za mną uganiała.
Wciąż się uśmiechała i była bardzo miła.
Nie mogła inaczej! Byłeś jej szefem.
Słowa nie usprawiedliwią twojego zachowania.
- Jak mogłeś podrywać podwładną? - Nie podrywałem!
Kochałem ją, kiedy była miła.
Bawiłeś się nią jak zabawką,
a teraz ją wyrzuciłeś, bo się popsuła.
ODCINEK 13
Nie mieszaj się.
Ja się wszystkim zajmę.
Nie mogłam tego znieść.
Mówił tak od kiedy się pobraliśmy.
Kobieta nie powinna być tak gwałtowna.
Ja to co innego.
Przesadziłam?
Nie, też bym go uderzyła.
Chcesz jeszcze drinka?
Napijemy się, kiedy mama zaśnie.
Ty.
Wyrzucę cię, Gonggiddol.
Niby jak?
Flirtujesz ze mną?
Grzeczna dziewczynka.
Chcesz?
Nie.
Powiedz mi, jak mnie wyrzucisz.
Zrób to.
Pracuj z moim ojcem. Skończysz jako kłębek nerwów.
Nie zrobię tego. Myślałem nad tym...
To niesie ze sobą zbyt duże koszty, biznesowe i emocjonalne.
Wydaje mi się, że twój ojciec wie o nas wszystko.
Uprzykrzy mi życie.
Uciekasz od problemów.
Powiedziałaś Jeonghun, że go lubisz?
Nie.
Dla wszystkich jestem przyjaciółką.
Nie widzą we mnie kobiety.
Jesteś bardzo seksowna.
Myślisz, że dlaczego chodziłem z tobą przez całe pięć lat?
Czemu mnie rzuciłeś?
Powiedzmy sobie wprost. To ty mnie zostawiłaś.
Dałeś mi odejść. Bez różnicy.
Moja rodzina cię przerasta.
Twoja rodzina też cię przerasta.
To, że zerwaliśmy
wyszło ci na dobre.
Co w tym dobrego?
Chcesz się przejechać?
W przyszłym tygodniu biorę ślub.
Wiem.
Rozumiem,
że kochasz Jeonghuna.
Dlaczego to mówisz?
Bo zawsze wybierasz najtrudniejszą ścieżkę.
Wiem, że dobrze ci z nim.
Ale nie powinniście być razem.
Nie wystarczy, że ja cię zraniłem?
Wiesz, że mnie zraniłeś?
Wiem.
Ktoś, kto został zraniony, często rani innych.
To skomplikowane.
Mimo, że zastąpiłam cię Jeonghunem,
wciąż o tobie myślę.
Zrobię teraz
coś nieodpowiedniego.
Bardzo nieodpowiedniego.
Wybaczysz mi?
Wiesz, że spadł już śnieg?
Nie ma między nami romantyzmu, o który inni tak zabiegają.
Nie można tego uznać za pierwszy śnieg.
Mieliśmy się spotkać w dniu pierwszego śniegu. Czekam od godziny.
Czy ten jest pierwszy?
Powinno być go więcej.
To wciąż śnieg, nawet jeśli go mało.
Codziennie oglądałam prognozę pogody, żeby spędzić z tobą ten dzień.
Czujesz bicie mego serca?
Też oglądałem prognozę każdego dnia.
Kłamiesz.
Nie kłamię.
- Zmarzłaś? - Bardzo.
Przepraszam.
Nasza miłość pokona wszystko.
- Hyejin, nożyce. - Jakie nożyce?
- Nożyce ci szczęścia. - Ja tobie też.
Hyejin.
Nie ma Kopciuszka.
Jak myślisz, dlaczego zgubiła pantofelek?
Pewnie specjalnie, żeby poflirtować z facetem.
Też tak myślę.
Miałam tyle szacunku dla mojego męża.
Myślałam, że jest nie z tego świata.
Okazuje się, że miałam rację.
Był inteligentny, przystojny i miły dla mnie.
Zabierał mnie w najlepsze miejsca.
Więc zrobiłabym wszystko, żeby z nim być.
A mama cię do tego popchnęła.
Nie byłabym Kopciuszkiem, gdyby mama mi nie pomogła.
Mamo, czuję się tak każdego dnia.
Codziennie czuję się samotna, tak jak wtedy.
Kiedyś było lepiej. Miałam nadzieję, że skończy się, kiedy wrócisz.
Myślałam, że dobry charakter
ma ktoś, kto dużo się uczy i ma mnóstwo pieniędzy.
Nie wiedziałam, że jest taki zły.
Myślałam, że poślubienie bogatego mężczyzny
uwolni ją od problemu pieniędzy.
Nie miałam pojęcia, że będzie taki.
Gdybym wiedziała wcześniej,
nie pozwoliłabym jej go poślubić.
Córki zazwyczaj idą w ślady matek,
więc starałam się, żeby nie powtarzały moich błędów,
ale jedna się rozwodzi,
a druga zerwała zaręczyny.
Masz rację. Miłość nic nie znaczy.
Rzeczywistość zawsze zwycięży.
Jeonghun jest dobry, jego ojciec też,
mieli im kupić dom.
Oboje pracują, nie było czym się martwić.
Nie powinni byli zrywać.
Rzeczywistość nie zwycięża tych, którzy chcą przeżyć.
- Hyeyun. - Tak?
Nie żałuję,
że go kochałam.
Ta miłość dużo mi dała.
Kochałam to, co czułam i myślałam.
Jeśli kochasz, nigdy go nie opuszczaj.
Nawet jeśli źle się to skończy, nie poddawaj się.
Hyejin.
Jestem
bardziej tchórzliwa niż myślałam.
Śpi na brzuchu.
Będzie jej niewygodnie.
- Pewnie nas słyszała. - Pewnie tak.
Więc wciąż utrzymujesz kontakt z drugą żoną?
Czasami dzwoni i prosi o pieniądze.
Jej mąż nie zarabia dużo.
I pożyczasz jej?
Czasami tak.
Czasami nie.
Twoi rodzice odeszli za wcześnie.
Kiedy mama zmarła, ja też chciałam umrzeć.
Co ty mówisz!
Siostra mnie uratowała.
Kiedy mój szwagier zmarł, to też był koszmar.
Dlaczego ci, których kocham, umierają?
Mam wrażenie, że to przeze mnie i nie powinnam nikogo kochać.
Gadasz głupoty.
Masz rację.
Zrobiło się jasno. Jest już ranek.
Już?
Przegadaliśmy całą noc.
Wydaje się, jakby minęła godzina.
Spójrz jakie masz sińce pod oczami.
Ty też. Wyglądasz jak panda.
Jesteśmy parą pand.
To teraz...
- Może... - Nie!
Nie zrobię tego po alkoholu
ani zanim nie schudnę.
Chodź tutaj.
Dlaczego robisz to tak ubrana?
Deullae jest sama.
Wstąpię do niej po drodze do pracy.
- Mamo, jesteś gotowa? - Czemu tak wcześnie?
Mama przyjechała samochodem cioci. Oddam go jej.
Najpierw zjedzmy.
- Okej, zjemy i wyjdziemy wcześniej. - Dobrze.
Co ja robię w domu?
Boże!
- Nie umiesz pukać? - Przepraszam.
Mamo, powiedz czy jest coś, co chciałabyś zjeść.
Nie trzeba, będę dziś w domu. Zjedz coś dobrego.
- Hyejin, idziemy. - Okej.
- Bezpiecznego powrotu! - Dzięki.
- Dobrze się bawisz? - Chcesz coś zjeść?
- Nie zjem nic, co ty ugotowałaś. - Jak chcesz.
- Co tu robi ten samochód? - Nie wiem.
Za dużo śniegu.
Co mam z nimi zrobić?
Bądź twarda.
Idę do siebie. Będzie jej głupio, jeśli ja też tu będę.
Oblać ich wodą?
Nie, bo będę musiała posprzątać.
Deullae?
Deullae? Twoja siostra wróciła.
Nie, nie powinna być w domu.
Ale już wróciła.
Naprawdę?
Deulja?
Obudź się, obudź!
- Moja kochana Deullae. - Moja siostra wróciła.
O Boże.
Czemu nie pojechałaś od razu do pracy?
Bo inaczej ominęłaby mnie ta świetna zabawa.
- Nic nie zaszło. - Nic.
Naprawdę.
To lepiej zerwijcie.
Po co macie się wiązać, skoro całą noc nic nie zaszło?
- Mogło by zajść. - Ma rację, mogło by.
Całą noc rozmawialiśmy.
Ciekawe.
Starsi zachowują się jak młodzi.
- Panie Duszone Tofu. - Tak?
- Proszę wyjść. - Co takiego?
Idź do domu.
Dopiero się obudziłem, jeszcze się nie pozbierałem.
Idź się pozbieraj na zewnątrz. Nie siedź z Deullae.
Dlaczego nie?
Właśnie, dlaczego nie?
Przestaniesz jeździć?
Nie chcę, żeby moja siostra się martwiła.
Deulja, nie martwię się. Też kiedyś jeździłam.
Jazda na motorze jest dość bezpieczna.
No to między nami koniec.
Deulja.
Poznajmy się oficjalnie.
Nie rób tego. Dlaczego stary facet miałby mi się kłaniać?
To nie w porządku. Staro się czuję.
Potrzeba czasu, żeby się do niego przyzwyczaić.
Wygląda na starszego, ale jest ode mnie siedem lat młodszy.
- Siedem lat młodszy? - Tak.
W każdym razie skończył 40.
Starsi faceci mogą być denerwujący.
Mam nieruchomość.
- Nieruchomość? Gdzie? - W Jeongneung.
To dobrze.
I grunt w Icheon, prowincja Gyeonggi.
To też dobrze.
Czyli zdałem test?
Nie, nie zdałeś.
Dlaczego? Powiedział, że jest bogaty.
Ostatnimi czasy mój pogląd na życie zmienił się ze dwanaście razy.
Na razie nie mam odpowiedzi. To okres przejściowy.
Pieniądze to nie wszystko.
Chcesz, żebyśmy zerwali z niewiadomego powodu?
Widziałaś Hyejin?
Nam Dohyun jest
przystojny i ma dużo pieniędzy.
Ma wszystko,
oprócz dobrego serca.
Nie wszystko złoto, co się świeci.
Jak to się ma do nas?
Nigdy nie zaakceptuję motocykla.
Jeśli chcesz z nią być, powinieneś go sprzedać.
Wtedy pogadamy.
Ty nie możesz zrezygnować z motoru,
a ja sprzeciwić się siostrze. Rozstańmy się na jakiś czas.
Mamy się rozstać?
Możemy do siebie dzwonić i prowadzić wideo-rozmowy.
Ale nie będzie dotykania!
To co zrobimy?
- Może sprzedam motor? - Nie rób tego.
Każdy ma swój cel w życiu.
Nie chcę, żebyś przeze mnie zmieniał swoje życie.
Deullae...
Lubię cię.
Mamo, ja też chcę to jeść.
Rano nie je się takiego jedzenia.
- A tata może? - Tata jest dorosły.
Zjedz to. To galbi, takie jak lubisz.
Pycha. Tato, spróbuj.
Nie, dziękuję.
Zjedz.
Zjem tylko dlatego, że ty mi dałeś.
Skończyłem.
Chodźmy umyć zęby.
Chyba kot wszedł nam do kuchni.
Nie widziałeś gdzieś tu żeberek?
Spytaj kota.
Wiesz, jak dobrze gotuję. Będzie ci ciężko beze mnie.
- Śmieszna jesteś. - Dohyun.
Mieliśmy też dobre chwile.
Urodziłam twoje dziecko. Nasze dziecko.
Mamy syna.
Tak, mamy syna i było nam kiedyś dobrze.
Kto zdecydował o rozwodzie? Ty.
Ty wszystko zaczęłaś.
Zapomniałeś, że mnie zdradziłeś?
Zniszczyłeś nasz związek romansując z kimś innym.
I teraz denerwujesz się rozwodem?
Gdzie w tym sens?
Ciągle mówisz, że jesteś ofiarą tego małżeństwa.
Ja też wiele razy czułem się samotny.
To moja wina, że nie panujesz nad emocjami?
Czy ja za to odpowiadam?
Jesteśmy inni, niż większość małżeństw.
Pokonaliśmy spore przeszkody, więc powinnaś być inna.
Zawsze to powtarzasz, że powinnam się starać.
To nie tak.
To MY powinniśmy się starać.
Więc?
Zbyt późno, żeby starać się razem.
Jeden z partnerów jest zbyt wyczerpany.
Czas, żebyś mi pomógł, ale ty nie chcesz.
Więc to koniec.
No i?
Nie idźmy do sądu. Zróbmy to polubownie.
Niech nikt inny nie osądza naszego małżeństwa.
Jeśli dasz mi wszystkie prawa rodzicielskie,
podpiszę podział majątku.
Próbujesz się wycofać, bo twoja sytuacja jest niekorzystna.
Nie oddam Taewona.
Dohyun.
Nie powinniśmy byli się pobierać.
Czemu wybrzydzasz na lunch, który zrobiłam? Ranisz moje uczucia.
- Skończyłeś? - Tak.
Odwiedzę twoją firmę. Pójdziemy na zakupy.
Kupię ci zegarek, który chciałeś.
Nie, mam już zegarek.
Później spotkam się z Dongbi.
Miałeś się z nią nie spotykać.
- To moja sprawa. - Gdzie byłeś wczoraj wieczorem?
Nie martw się o mnie.
Martwię się.
Byłoby dziwne, gdyby był teraz szczęśliwy.
Poczekajmy, aż poczuje się lepiej.
- Wypij to. - Postaw tam i wyjdź.
Czemu nie patrzysz mi w oczy?
Nie czuję się dobrze.
Lepiej, żebym udawał?
Kto tak powiedział? Po prostu jesteś inny.
Gdzie się podział mój syn?
Nie marudź jak dziecko.
Może działa to na ojca, ale nie na mnie.
Patrzcie, co za charakterek.
Przestań marudzić.
Uśmiechnij się raz.
Powiedziałam „uśmiechnij", a nie „westchnij".
Bardziej.
Nie jestem dla ciebie najważniejsza.
Z czasem ci przejdzie.
Co się stało?
KAWALERSKI GONG GIJUNGA
Gijung zaprosił mnie na kawalerski.
Nie miał problemów ze znalezieniem żony.
Bierz z niego przykład.
Wypij to.
Czy tu jest biuro magazynu ślubnego?
- Pani Kim Sijin? - Tak.
Zapraszam.
- Naprawdę wygraliśmy? - Tak.
Mam nadzieję, że to nie oznacza, że mamy coś kupować.
Ależ nie. Skąd ten pomysł?
Jesteśmy zwyczajną parą.
Nic nam się nie przydarzyło.
Dlatego was wybrałam.
Uważam, że ostatnio za dużo jest smutnych historii.
Nie chcę wyciskać łez.
Takimi historiami zajmują się inni.
Więc wybrała nas pani, bo jesteśmy bezrobotni
i mamy normalnych rodziców.
Tak jest.
Jaki jest wasz wymarzony ślub?
Podobno prawda zawsze wypływa, więc czemu moja prawda uderza w mur?
Co pan o tym myśli?
Podoba się panu?
Dzień ślubu będzie zimny.
Wpadaj, kiedy zechcesz.
Nawet jeśli będzie za późno.
Zmierzyłeś garnitur?
- Skończyłaś pilates? - Tak.
W przyszłym tygodniu skończą wnętrze domu.
To dobrze.
Spakuj trochę ubrań na miesiąc miodowy.
Okej.
Co robisz wieczorem?
- Mam wieczór kawalerski. - Ja jutro spotykam się z przyjaciółkami.
- Okej, to do zobaczenia. - Na razie.
Tak, ojcze.
Jesteś zadowolony?
Okej, rozumiem.
Tak, możesz je wpłacić na to konto.
Tak, tak.
To skomplikowane.
Mimo, że zastąpiłam cię Jeonghunem,
wciąż o tobie myślę.
Hej!
Nadal wyglądasz jak jamnik.
- Dobrze cię znowu widzieć. - Ciebie też.
- Rozmyślałeś trochę? - Nad czym?
Nieotwieraniem portfela.
A, nad tym.
Posiedź ze mną.
Nie, właśnie pomyślałem o kimś innym.
Gdzie jesteś?
Nie słyszę, za głośno.
Na kawalerskim Gijunga.
Tak? To baw się dobrze.
Ale ja nie chcę tu być.
Chcesz tu przyjść?
- Mówiłaś, że jesteś zajęta. - Przyjdź.
Dobrze.
Szalejesz. Czemu jej nie przyprowadziłeś?
Chcę jeszcze pożyć, Dohyun.
Oczywiście, że tak.
Nie wrócimy dziś do domu.
Myślałby kto, że to ty się żenisz.
- Masz tyle energii. - To ostatnia noc na wolności.
Wznieśmy toast!
Gratulacje.
Nie wiem, za co wznieść toast.
- Czy chcą panowie towarzystwa pań? - Proszę je wpuścić.
Proszę ich nie wpuszczać.
Zgadzam się, pijmy sami.
Dlaczego? To kawalerski Gijunga.
Co to za kawalerski bez kobiet?
- Powinny być kobiety. - Hej, hej.
Atmosfera nie jest odpowiednia. Pijmy sami.
Dziękujemy.
Będę pyłem...
Źle się zachowałem...
Usycham...
... z tęsknoty...
Jeonghun, naprawdę martwię się o ciebie.
Dobrze przemyśl swoje małżeństwo.
Ona wciąż jest twoją teściową. Czemu zawsze ją obmawiasz?
Moją teściową? Kto niby?
Rozwodzę się.
Zbyt długo jesteśmy nieszczęśliwi. Zaczęliśmy już postępowanie.
Hyeyun nic nie mówiła?
Chyba nie.
Twój kolega jest prawnikiem mojej żony.
Przebiegły jest.
Też nie jestem zadowolony z teściowej.
Ale jest od nas starsza. Powinieneś być bardziej uprzejmy.
Na pewno pożałujesz, że mnie nie posłuchałeś.
Przestań. Jesteś pijany.
Jaki on arogancki. Radziłem mu.
Rady mogą zaszkodzić.
Co z tobą?
Bierzesz jego stronę?
Gdzie idziesz?
Do domu.
Hej, coś nie tak?
- Idę. - Jeonghun.
Ty łajdaku. Czemu mnie nie słuchasz?
Nie daj się. Jest ostatnio zestresowany.
Nie układa mu się z żoną.
Najpierw ją zdradził,
a teraz o wszystko obwinia swoją teściową.
Kretynie, co ty możesz o tym wiedzieć?
- Od kiedy masz z nią do czynienia? - Puść mnie.
Puść go.
Jesteś pijany. Puść.
- Czemu wszczynasz bójkę? - Wszystko doprowadza mnie do szału.
- Co za impreza... - Gdzie jest Minho?
Tylko Minho mi pozostał.
Mam tylko Minho!
- Czekaj. - Czemu?
- Źle pocelowałem. - Nie tak.
Jesteś taka urocza.
- Jeszcze? - Smażonego.
Smażonego?
Mężczyźni stają się paskudni, kiedy są smutni.
Chodźmy.
Jeonghun.
Chciałem cię o coś spytać.
Więc to łapówka i chcesz żebym był miły dla Dongbi?
Właśnie.
- Nie wiem, czy to się uda. - Dlaczego nie?
Byłem bardzo przygnębiony, kiedy zerwałem z Hyeyun.
Upiłem się i urwał mi się film w domu Dongbi.
Kiedy się obudziłem,
była tam Hyeyun, a ja nie miałem ubrania.
- Przespałeś się z nią? - Nie.
Niemożliwe. Dongbi myśli tylko o tobie.
Wszystko jest możliwe.
Nie bądź cyniczny. Chodzi o to,
że wiem co czuje Hyeyun.
Zawsze kiedy jestem z Dongbi, współczuję Hyeyun.
Więc Dongbi straciła Hyeyun.
Jeśli ciebie straci, to zostanie sama.
Hyeyun straciła i Dongbi, i mnie. Też jest sama.
Słyszałem o rodzinie Dongbi.
Chcę, żebyś przy niej był.
Reszta dla pana.
Nie chcę tam wchodzić.
Dlaczego miałbym uciekać? To mój dom.
Wyrzucę ich wszystkich.
- Czemu nie śpisz? - Czekałam na ciebie.
Wciąż jesteś moim dzieckiem, chociaż trochę podrosłaś.
Tak, jestem.
Zabrałam całą twoją miłość. Czy powinnam współczuć Hyeyun?
Wyłaź!
Jeong Hyejin! Matko!
- Powiem mu, żeby poszedł spać. - Zostań.
Nie musisz zawsze reagować.
To mój dom. Jesteś tylko gościem.
Masz inne pokoje! Idź spać do gabinetu.
To ty idź. Ja będę spał tutaj.
Jak możesz być taki niegrzeczny?
Nawet jeśli jesteś pijany, co cię uprawnia do tego zachowania?
I to ja jestem jednym z powodów tego rozwodu?
Idź się wyspać, skoro się upiłeś!
Nie jestem pijany.
W takim razie, nie masz wymówki dla takiego zachowania.
Niewygodnie jest spać na kanapie.
To może ja mam tam spać? Albo ona?
Masz rację. Ja powinienem tam spać.
Jeonghun to okropny człowiek.
- Łajdak. - Spotkałeś się z Jeonghunem?
- Tak, spotkałem! - Po co?
Powiedzieć mu, żeby się nie żenił.
Wystarczy już ofiar twojej matki.
Ale nie posłuchał. Co za drań.
Od pani, więc na pewno pycha.
Zjem wszystko, co pani przygotowała.
Co tu robisz?
Mam randkę z Hyeyun.
Szkoda takiego chłopaka.
Jeonghun to najlepszy partner dla Hyeyun.
Co tam mamroczesz?
- Co z nim? - Śpi.
Ciągle sprawia nam problemy.
Ostatnio zmieniłam zdanie w wielu sprawach.
Być może skarżył się na ciebie do Jeonghuna,
ale on chyba nie słuchał.
Też byłby łajdakiem, gdyby się z nim zbratał.
Ten mężczyzna to pantoflarz. Nie ma charakteru.
Ma charakter. Nie posłuchał.
Więc dlaczego nie zabiegał o Hyeyun?
Hyeyun nie zrywa z nikim ot, tak.
To chyba przez jej teściową.
Hyeyun była bardzo zestresowana prezentami weselnymi i domem.
W takim razie naprawdę jest łajdakiem.
Zawsze będzie ze swoją mamą
i pozwoli ukochanej odejść. Jak ma się ożenić?
Za nic nie odpowiada.
Miałam siedzieć cicho, ale się zdenerwowałam.
- Jak się masz, mamo? - Czemu biegłeś?
Nie chciałem, żebyś czekała.
Przepraszam. Powinienem odwiedzić cię pierwszy.
O czym chciałeś porozmawiać?
Przepraszam.
Czemu wciąż przepraszasz? Pewnie bawisz się moją córka.
Nie, mamo.
To dlaczego?
Czasami, podczas przygotowań do ślubu, ludzie decydują się rozstać.
Nie wiedziałeś?
Że kiedy kobieta zrywa, to chce żeby ją zatrzymać?
Nie mogłem jej zatrzymać.
Dlaczego nie?
Powiedziała, że nie była ze mną szczęśliwa.
Więc nie mogłem.
Więc dlaczego jej nie uszczęśliwiłeś?
Przepraszam.
Moje serce też jest złamane.
Powinienem był lepiej ją traktować.
To wszystko przeze mnie.
Jeśli tak uważasz, to nie pozwól jej odejść.
Gdyby to było możliwe, próbowałbym setki razy.
Jednak to Hyeyun musi zmienić zdanie.
Matko.
Nie mieliśmy nic prócz miłości.
Czekam na nią,
aż rozwiąże problemy, które tylko ona może rozwiązać.
Mamo, tędy. Weź taksówkę.
Dobrze.
Wsiadaj.
Jedźcie ostrożnie.
Mamo, przybędę, kiedy tylko mnie wezwiesz.
Dobrze.
Smacznego.
Przyszedłem tu, żeby zjeść?
Chciałeś domowego jedzenia.
Kimchi to typowe domowe jedzenie.
No tak.
I jak?
Niedobre.
Naprawdę?
Zupa kimchi z tuńczykiem powinna być przepyszna.
Zależy od kimchi. Nie zrobiłaś go sama?
Jak miałabym zrobić je sama? To takie skomplikowane.
Lepiej kupić.
Nie trać mojego czasu.
- Lepiej zjeść w restauracji. - Nie zjesz?
Jestem zajęty. Muszę lecieć.
- Skarbie, wiesz co? - Co?
Jesteś starszy od mojego taty.
Czyli powinienem za ciebie odpowiadać?
Zrobię kurs gotowania i poprawię się.
Będę dla ciebie lepsza, niż twoja żona.
Dlaczego lubisz takiego drania jak ja?
Lubiłam twoje pieniądze.
Teraz nie mam gdzie się podziać.
Dobrze, że jesteś szczera.
Trochę poszperałem.
Prowadząca sprawę rozwiodła się, bo zdradził ją mąż.
Następnym razem wyraźnie podkreśl,
że powodem rozwodu jest zdrada męża.
Myślisz, że to zadziała?
Jeśli przedstawisz jej skutki romansów Nam Dohyuna,
może zatrzemy twój wizerunek cudzołożnicy.
- Okej. - Nie stchórz.
Dobrze, dziękuję.
Jak myślisz, kiedy twoja mama mnie zaprosi?
Nie czekaj na zaproszenie. Po prostu odwiedź Hyeyun w ten weekend.
Twoja mama wydaje się dość władcza.
Chyba nie spodoba jej się, jeśli pokażę się bez zaproszenia.
To spytaj Hyeyun.
Dobry pomysł.
- Świetnie. - A gdzie jest jej sklep?
Proszę bardzo.
- Mogę zapłacić kartą? - Oczywiście.
Ale lepiej gotówką. Za duże opłaty.
To będzie 18 $.
Proszę bardzo.
Dziękuję. I zapraszam ponownie.
- Okej, do widzenia. - Do widzenia.
- Jak się pani ma? - Co cię tu sprowadza?
Radziłem Hyejin, chciałem panią zobaczyć.
I mam coś do załatwienia w okolicy.
To dla pani. Z najlepszej restauracji.
Dziękuję.
Wygląda przepysznie.
Pani Jeong, jestem uczciwym człowiekiem.
Wiem.
Wiem, że zeswatała pani Nam Dohyuna i Jeong Hyejin.
Jestem odpowiednią partią dla Hyeyun.
Lubię, że przedstawiasz sprawy jasno.
Z czasem mnie pani polubi.
Zobaczy pani, jaki jestem czarujący.
- Mam pytanie. - Oczywiście, proszę pytać.
Uwielbiam bezpośrednie pytania.
Dlaczego chcesz się ożenić z Hyeyun?
Nie jesteś zbyt przystojny,
ale twoja kariera z pewnością przyciąga wiele kobiet.
Jestem trochę niski,
ale nie jestem brzydki, pani Jeong.
Jej poprzedni związek pokazał mi,
że Hyeyun ma charakter.
Mimo, że próbowałem ją poderwać, nawet nie odpowiedziała.
Odmówiła, chociaż jestem bardzo atrakcyjny.
Wiedziałem to wcześniej, a teraz jestem pewien.
Jest całkiem zabawny. I ma gadane.
Co powiedziała Hyeyun?
Jeszcze z nią nie rozmawiałem. Najpierw mówię to pani.
Dlaczego?
Bo to pani podejmuje wszystkie decyzje w waszej rodzinie.
To one powinny decydować, za kogo wyjdą.
Ja nie mam takiej władzy.
Ale sushi i tak niezłe.
Smacznego.
Halo?
Czemu tak ciężko oddychasz?
Myłam łazienkę.
Widziałam Dohyuna. Nic się nie zmienił.
Widziałam też dziewczynę. Gust mu się zmienił.
Jest całkiem inna niż ty.
Aha.
Jeśli potrzebujesz pomocy przy postępowaniu, daj mi znać. Pomogę.
Dziękuję, że to mówisz.
Ale nie trzeba.
Nie? Okej, no to powodzenia.
Halo?
Tak, zapłacę.
Wiem, że ciężko teraz znaleźć sponsorów.
Oczywiście, że mnie stać.
Zaraz prześlę.
NUMER KONTA 02-741-160157 BRAK TRANSAKCJI
DOHYUN
Numer nie odpowiada, proszę zostawić wiadomość.
Jest tu pańska żona.
To był długi lunch.
Nie twój interes.
Sprawdziłam konto.
Nie przesłałeś mi pieniędzy na utrzymanie?
Dlaczego miałbym przesłać?
Ja tylko śpię w tym domu i sam przyrządzam sobie posiłki.
Nie denerwuj się. Czemu się denerwujesz?
Jak mam się nie denerwować? Muszę się bronić.
Nie możesz mi tego robić.
Dlaczego nie? Rozwodzisz się ze mną.
Dlaczego miałabyś wydawać moje pieniądze?
Nie rozumiem cię. Jak nisko możesz upaść?
Też o to chciałem spytać.
Planowałaś, że mnie wyrzucisz,
sprowadzając do mojego domu swoją matkę.
Niech matka wraca do domu. Wtedy dam ci pieniądze.
Nie możesz robić co tylko zechcesz.
Zrobię wszystko, co zechcę.
Dlaczego wciąż muszę cierpieć?
- Co się stało? - Nie dał mi środków na utrzymanie.
Jak mam żyć?
To nic strasznego.
Mówiłem ci, że postępowanie rozwodowe to piekło.
Złożysz wniosek o wcześniejszą decyzję
przyznania alimentów.
Powinnaś była go złożyć przed postępowaniem.
Do zeszłego miesiąca wysyłał pieniądze.
- Ile dostawałaś miesięcznie? - 10 000 $.
Więc możesz wystąpić o 10 000$. Ale możliwe, że tyle nie dostaniesz.
Kiedy?
Sędzia o tym zadecyduje.
Procedura rozpocznie się po postępowaniu rozwodowym.
Więc nie dostanę pieniędzy do tego czasu?
Nie, jeśli
on ci ich nie daje. Sprawy sądowe wymagają czasu.
Masz rację. To piekło.
- Ty pierwszy. - Nie, ty pierwsza.
- Będę za tobą. - Okej.
Słucham?
- Gratulacje z okazji ślubu! - Dziękuję.
- Napisaliśmy razem kartkę. - I razem zapłaciliśmy.
Pani Jeong, jest pani taka urocza!
Nie możesz tak do mnie mówić.
Musi pani przyjść na nasz ślub.
Jeśli nadal będziecie razem.
Dla Pani Jeong Hyeyun
Gratulacje!-Lee Jongwon, Son Yunseul
Dobrze.
Nie będę cię zatrzymywał.
Jeśli jedyne życie, jakie mogę ci dać
jest biedne i odrapane, to muszę dać ci odejść.
- Tu jesteś, zajęta? - Trochę.
Proszę.
To już otwarcie. Jak ten czas leci.
Przyjdź punktualnie. Strój dowolny.
Dobrze.
Czemu nie pogodzisz się z córką pana Hana?
Miałaś zrobić zdjęcia z jej zaręczyn, ale nie przyszłaś?
To prawda.
Czemu? Zawsze dotrzymujesz obietnic.
Pogódź się z nią. Dobrze jest ją znać.
Jesteś.
Jaki problem musisz sama rozwiązać?
Czemu chciałaś, żeby odszedł?
- O czym ty mówisz? - Spotkałam się z Jeonghunem.
Po co? Mówiłam ci, że to koniec.
To jeszcze nie koniec. On się nie zmienił.
Byliście jak małżeństwo, które jeszcze się nie pobrało.
Lepiej żeby ludzie was nie osądzali.
Proszę, zostaw Jeonghuna w spokoju.
Nie byłam z siebie dumna.
Myślałam, że cieszysz się, że zerwaliśmy.
Pracuje dla małej firmy. Nic się nie zmieniło.
Spójrz na siostrę. Pieniądze to nie wszystko.
Jeonghun to taki miły chłopak.
Pracujecie, rodzina go wspiera.
Jeśli będziecie oszczędzać, to wam wystarczy.
Jeonghun...
Jeonghun może być z kimś lepszym ode mnie.
Jeśli spotka lepszą kobietę, to co wtedy z tobą?
Za kogo ty wyjdziesz?
Za tego prawnika, Jeonga?
Nie muszę wychodzić za mąż.
Tak myślałam.
Skończysz jak Deullae i będziesz mnie denerwować.
A ty gdzie?
Mam plan. To koniec. Pogódź się z tym.
Spóźniłaś się.
Czemu chciałeś się spotkać?
Jesteś po kolacji? Najpierw zjedzmy.
ZAPROSZENIE
Po to tu przyszłam?
Nie wybieram się.
Bo będzie tam Jeonghun?
Tak, i jego rodzice.
Nie bądź niemiła dla Dongbi.
Chyba zawsze mieli się ku sobie.
Tylko o tym nie wiedzieli.
Dongbi już zdała sobie sprawę kogo ma w sercu.
Jeonghun kiedyś to sobie uświadomi.
O czym ty mówisz?
Widziałam ich razem.
Ona była moją przyjaciółką, a on moim chłopakiem,
więc próbowałam im zaufać.
Zdecydowałaś się zerwać z Jeonghunem.
Więc uparcie do tego dążyłaś.
Ufam Dongbi.
Chociaż lubi Jeonghuna, wciąż jej ufam.
Więc czemu się z nią nie ożenisz?
Jest na twoim poziomie.
Może wyjść za kogo chce. Idź do niej.
Interesów nie załatwia się samodzielnie. Chodzi o zbyt wiele osób.
Nie mogę zmienić kierunku.
Więc nie powinno ci na niej zależeć.
Jak może mi nie zależeć?
Nie mogę z nią być, kiedy się już ożenię.
Wszystko przygotowane. Masz wszystko?
Przygotowanie otwarcia to prościzna.
Pada, to pierwszy śnieg!
Nie jest pierwszy.
Już padało.
To nie był śnieg. Pojedyncze płatki.
Pierwszy śnieg przeżywam z tobą.
Gijung chce, żebym z tobą był.
Kochałeś kiedyś dwie osoby jednocześnie?
Czy to możliwe?
Chyba kocham cię jak mężczyznę.
Co takiego?
Przestań żartować.
Udało ci się mnie rozśmieszyć.
Długo wahałam się, czy ci powiedzieć.
Postanowiłam, że nie będę się oszukiwać.
I nie będę już ukrywać swoich uczuć.
Pamiętasz tę noc,
kiedy byłam twoim psem?
Już wtedy wiedziałam. Lubię cię od dłuższego czasu.
Co się wtedy wydarzyło?
Pomyśl. Przypomnij sobie.
Dziwnie się zachowujesz.
Ostatnio jest ci ciężko.
Dlatego tak się zachowujesz.
Nie zachowuję się dziwnie.
Rozumiem, że czujesz się z tym niezręcznie.
Jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Nie jestem popychadłem.
Nie będę się już poświęcać,
żeby się tobą opiekować.
PARY, KTÓRE SIĘ ROZSTAŁY
Wierzę w moc czasu.
- Hyeyun. - Tak?
Dostałaś to?
- Nie. - Nie dostałaś tego?
Widocznie nie potrzebujesz zaproszenia.
Nie wiem co jej dać. Kupmy coś razem.
- Nie pójdę. - Dlaczego nie?
- Jestem zajęta. - To nie jest powód.
Jesteś jedyną przyjaciółką Dongbi.
A Gonggiddol bierze ślub w przyszły weekend.
Pewnie jej smutno.
Powinnaś z nią być.
Już się nie przyjaźnimy.
Przestań. Dlaczego miałabyś mnie pocieszać?
To ty jesteś główną bohaterką, ja mam rolę drugoplanową.
Kto tam?
To ty wepchnęłaś mnie w objęcia Jeonghuna!
I często tego żałuję.
Traktowałaś go okropnie. Robiłaś co chcesz.
Według ciebie Hyeyun zerwała z Jeonghunem, ponieważ...
Jak już mówiłam, mój syn nic nie zrobił!
Co było głównym powodem waszego zerwania?
Mama.
- Mamo, co z tobą? - Synu.
Denerwowałem cię podczas przygotowań do ślubu,
ale ty mnie też.
Wyobraź sobie, jakie by było jego życie, gdyby mnie poślubił.
Moim celem jest nieugięcie się pod twoimi żądaniami.